چهارمین ستاره ایتالیا در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان به دست آمد؛ جایی که تیم تحت هدایت مارچلو لیپی با انسجام دفاعی و روحیه تیمی بینظیر توانست جام را بالای سر ببرد. دیدار فینال برابر فرانسه و ضربه معروف زیدان به ماتراتزی، یکی از پرحاشیهترین فینالهای تاریخ فوتبال بود. در نهایت، آتزوری در ضربات پنالتی قهرمان شد و این لحظه به عنوان اوج غرور ملی در تاریخ فوتبال ایتالیا ثبت شد.
پس از ناکامی در جام جهانی ۲۰۱۸ و عدم صعود به این رقابتها، ایتالیا در یورو ۲۰۲۰ با هدایت روبرتو مانچینی به شکلی باورنکردنی به قهرمانی رسید. این تیم با ترکیبی از بازیکنان جوان و باتجربه، فوتبالی تهاجمی و جذاب ارائه داد. پیروزی در فینال برابر انگلستان در ورزشگاه ومبلی و جشن قهرمانی در خاک حریف، لحظهای تاریخی بود که دوباره آتزوری را به صدر فوتبال اروپا بازگرداند.
تاریخ فوتبال ایتالیا پر از ستارههای بزرگ است. دروازهبانی چون جانلوئیجی بوفون به عنوان یکی از بهترینهای تاریخ شناخته میشود، در کنار مدافعانی همچون پائولو مالدینی، فرانکو بارزی و فابیو کاناوارو که نماد استحکام دفاعی ایتالیا بودند. در خط میانی و حمله هم نامهایی چون روبرتو باجو، آلساندرو دلپیرو و فرانچسکو توتی جاودانه شدهاند. این بازیکنان هر کدام بخشی از هویت آتزوری را ساختهاند.
فوتبال برای ایتالیا تنها یک ورزش نیست، بلکه بخشی از فرهنگ، غرور و حتی سبک زندگی مردم است. سبک دفاعی معروف ایتالیا یا همان "کاتناچیو" سالها هویت این تیم را شکل داد، اما نسل جدید نشان میدهد که آتزوری میتواند با سبک مدرن و هجومی هم به موفقیت برسد. امروز با ظهور ستارههای جوانی چون نیکولو بارلا و فدریکو کیهزا، فوتبال ایتالیا آیندهای روشن در پیش دارد و همچنان یکی از قدرتهای اصلی جهان باقی مانده است.
